Σε μια πιο ψυχολογική και λιγότερο πολιτική ερμηνεία του κόμματος Σαμαρά , προχωράει σήμερα σε άρθρο της στην εφημερίδα Καθημερινή, η γνωστή δημοσιογράφος Αγγελική Σπανού.
Όπως σημειώνει, κάνοντας μια σύγκριση της πολιτικής διαδρομής του Σαρλ Ντε Γκώλ με τον κ. Σαμαρά- τηρουμένων των αναλογιών φυσικά- παραμένει ερώτημα, ποιος είναι ο βαθύτερος λόγος της ίδρυσης του κόμματος.
Ο ίδιος λέει ότι είναι πατριωτικό καθήκον να ανατρέψει τον Μητσοτάκη και να επαναφέρει τη ΝΔ στις ιδεολογικές της ράγες. Είναι όμως αυτός ο πραγματικό λόγος;
Η είναι η δυσκολία των πολιτικών να αποχωρήσουν από την ενεργό πολιτική και ο εθισμός τους στην “ναρκισσιστική ανατροφοδότηση που προσφέρει η άσκηση εξουσίας”, αναρωτιέται η δημοσιογράφος;
Γράφει η Αγγελική Σπανού:
“Η αποδοχή της ιδέας ότι η Ιστορία θα συνεχιστεί ερήμην σου και ότι αύριο μπορεί να πεις κάτι που δεν θα προκαλέσει ενδιαφέρον είναι οδυνηρή. Γι΄αυτό και η άρνηση του τέλους πολλές φορές συγχέεται με μια αίσθηση καθήκοντος και αποστολής.
Δηλαδή το “μικρό”, η αδυναμία απομάκρυνσης από τη σκηνή, καλύπτεται από κάτι “μεγάλο” , την ανάγκη κάλυψης ενός πολιτικού κενού και προσφοράς στην πατρίδα.”
