Η πρόσφατη ανάρτηση του προέδρου της κοινότητας Αρχαγγέλου Διονύση Δρένου στο Facebook, ανέδειξε με τον πιο ωμό τρόπο ένα υπαρκτό και σοβαρό ζήτημα: την έλλειψη χώρου στο κοιμητήριο της περιοχής. Ωστόσο, πέρα από την ουσία, αμηχανία προκάλεσε ο τρόπος με τον οποίο επιλέχθηκε να γίνει η ανακοίνωση.
Στην ανάρτησή του, ο πρόεδρος καλεί τους κατοίκους που έχουν συγγενείς θαμμένους έως το 2010 να προχωρήσουν σε εκταφή, προειδοποιώντας μάλιστα ότι σε διαφορετική περίπτωση ο δήμος θα το πράξει εντός δέκα ημερών, με τα οστά να τοποθετούνται «όλα μαζί σε μια τρύπα». Η διατύπωση αυτή, ιδιαίτερα σκληρή και χωρίς την απαραίτητη ευαισθησία, προκάλεσε αμηχανία σε μερίδα πολιτών.
Το πρόβλημα της έλλειψης χώρου στα κοιμητήρια δεν είναι καινούργιο, ούτε αφορά αποκλειστικά τον Αρχάγγελο Αλμωπίας. Σε πολλές περιοχές της χώρας, οι τοπικές αρχές καλούνται να διαχειριστούν δύσκολες ισορροπίες ανάμεσα στις πρακτικές ανάγκες και τον σεβασμό προς τους νεκρούς και τις οικογένειές τους. Ωστόσο, η διαχείριση τέτοιων θεμάτων απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, διακριτικότητα και θεσμικό τρόπο επικοινωνίας.
Αντί για μια επίσημη ανακοίνωση με σαφείς οδηγίες, χρονικά περιθώρια και, κυρίως, έναν τόνο που να αναγνωρίζει τη συναισθηματική φόρτιση του ζητήματος, επελέγη μια δημόσια ανάρτηση σε κοινωνικό δίκτυο, με εκφράσεις που πολλοί χαρακτήρισαν απρεπείς.
Η ουσία του ζητήματος –η ανάγκη αποσυμφόρησης του κοιμητηρίου– παραμένει. Όμως, σε τέτοιες περιπτώσεις, ο τρόπος είναι εξίσου σημαντικός με το περιεχόμενο. Η τοπική αυτοδιοίκηση καλείται όχι μόνο να δίνει λύσεις, αλλά και να εμπνέει εμπιστοσύνη και σεβασμό. Και αυτό προϋποθέτει λόγο μετρημένο, θεσμικό και, πάνω απ’ όλα, ανθρώπινο.
