Φίλες και φίλοι,
Αυτές τις ημέρες αλλά και κάθε φορά που διαβάζουμε τις Ακολουθίες των Παρακλήσεων στην Υπεραγία Θεοτόκου, υπάρχει ένα συγκεκριμένο τροπάριο που επαναλαμβάνεται συνεχώς και δονεί την ατμόσφαιρα: «Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου, Θεοτόκε, ότι πάντες μετά Θεόν εις σε καταφεύγομεν, ως άρρηκτον τείχος και προστασίαν». Ως άνθρωπος, όταν ακούω αυτές τις λέξεις, το μυαλό μου πηγαίνει αμέσως στους δικούς μας, σύγχρονους κινδύνους. Οι κίνδυνοι της εποχής μας δεν είναι απαραίτητα ορατοί· είναι το μόνιμο άγχος για το μέλλον, η κατάθλιψη της μοναξιά μας, οι τοξικές σχέσεις και ο σαρκικός πόλεμος που μας εγκλωβίζει. Όταν νιώθω ότι πνίγομαι, αυτό το τροπάριο γίνεται η δική μου κραυγή για βοήθεια. Ανατρέχοντας στην Πατερική θεολογία, κατάλαβα τι σημαίνει αυτή η «μετά Θεόν» καταφυγή στην Παναγία και πώς μας σώζει από τα αδιέξοδα:
Το πρώτο εργαλείο που μας προσφέρει η Παναγία είναι η προστασία του νου μας από τους εσωτερικούς κινδύνους. Ο Μέγας Βασίλειος μας αφήνει τη χρυσή συμβουλή «πρόσεχε σεαυτώ» (Migne, PG τ. 31, στ. 200), που σημαίνει να ελέγχουμε τις σκέψεις μας. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για έναν νέο σήμερα είναι οι «ιοί» των αρνητικών λογισμών – η απελπισία, η ζήλεια και το overthinking. Όταν φωνάζουμε «Διάσωσον από κινδύνων», ζητάμε από την Παναγία να γίνει το πνευματικό antivirus της ψυχής μας. Μας βοηθά να κάνουμε μια εσωτερική παύση, να σταματήσουμε τον διάλογο με τις κακές σκέψεις και να κρατήσουμε το μυαλό μας καθαρό και όμορφο.
Το δεύτερο εργαλείο είναι η ασφάλεια που νιώθουμε όταν ανήκουμε σε μια ζωντανή πνευματική οικογένεια. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει ότι η δύναμή μας πολλαπλασιάζεται όταν υπάρχει «η ομόνοια και η συμφωνία, και ο σύνδεσμος της αγάπης» (Migne, PG τ. 48, στ. 711). Το τροπάριο λέει «πάντες εις σε καταφεύγομεν» – όχι ο καθένας μόνος του, αλλά όλοι μαζί. Η Παναγία είναι το «άρρηκτον τείχος» που σπάει την απομόνωση της καθημερινότητάς μας. Όταν είμαστε ενωμένοι μέσα στον Ναό, ψάλλοντας την Παράκληση, οι φόβοι μας μικραίνουν επειδή καταλαβαίνουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας απέναντι στα προβλήματα, αλλά έχουμε δίπλα μας τους αδελφούς μας και Μητέρα μας την Παναγία.
Το τρίτο εργαλείο είναι η πνευματική ανθεκτικότητα που χτίζουμε στις αναποδιές της ζωής. Ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης ορίζει την πνευματική πρόοδο ως «θλίψεως εκούσιος υπομονή» (Migne, PG τ. 88, στ. 764). Το να καταφεύγουμε στην Παναγία δεν σημαίνει ότι ζητάμε μια μαγική λύση για να εξαφανιστούν οι δυσκολίες, οι εξετάσεις ή οι υποχρεώσεις μας. Σημαίνει ότι παίρνουμε δύναμη για να υπομένουμε τα ζόρια της καθημερινότητας με αξιοπρέπεια και ελπίδα. Η Παναγία, που στάθηκε όρθια κάτω από τον Σταυρό του Υιού Της υπομένοντας τον απόλυτο πόνο, ξέρει πώς να μας διδάξει να μην λυγίζουμε, αλλά να μετατρέπουμε κάθε δυσκολία σε μάθημα ζωής.
Αγαπητοί, σας λέω ότι η Παναγία είναι η δική μας μυστική δύναμη. Όταν νιώθετε ότι οι κίνδυνοι της καθημερινότητας σας ξεπερνούν, κάντε μια παύση και πείτε μέσα σας αυτό το απλό τροπάριο: «Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου, Θεοτόκε». Διαβάζοντας αυτές τις λέξεις , ας αφήσουμε πίσω μας τον φόβο. Ας προστρέξουμε στην Μητέρα μας με ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη. Είθε η κραταιά προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου να σκεπάζει εσάς, τις οικογένειές σας, την όμορφη πατρίδα μας και οι πρεσβείες της να χαριτώνουν και να ειρηνεύουν τις ζωές όλων μας. Αμήν.
Αρχιμ. Μάξιμος Χατζής, Ι.Μ. Εδέσσης
