Σε μια εποχή όπου τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται αυτονόητο, η στάση του Κώστα Τσαβδαρίδη υπήρξε μια ευχάριστη υπενθύμιση ότι το ήθος, η αυθεντικότητα και ο αυθορμητισμός δεν είναι ξεπερασμένες αξίες.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, ο Κώστας Τσαβδαρίδης ως υποψήφιος Πρόεδρος της ΕΠΣ Πέλλας δεν κρύφτηκε πίσω από μεγάλα λόγια ή υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Πάλεψε με καθαρό βλέμμα, με πείσμα και πίστη στις αρχές του, χωρίς να χάσει ούτε στιγμή την αθωότητα μιας ματιάς που σπανίζει πια στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Δεν μπήκε σε μικροπολιτικά παιχνίδια, δεν προσπάθησε να επιβληθεί με φωνές ή τακτικισμούς. Επέλεξε να μιλήσει με πράξεις, με διαφάνεια και με σεβασμό σε όσους τον πίστεψαν. Ίσως γι’ αυτό, στο τέλος, να μην βγήκε «νικητής» με την τυπική έννοια. Όμως κανείς δεν μπορεί να τον χαρακτηρίσει χαμένο.
Γιατί ο αληθινός νικητής είναι εκείνος που φεύγει με το κεφάλι ψηλά, έχοντας κρατήσει ακέραιη την αξιοπρέπειά του. Και αυτό, ο Κώστας Τσαβδαρίδης το κατάφερε με τον πιο γνήσιο τρόπο.
Μπορεί οι συνθήκες να τον οδήγησαν εκτός εκλογικής διαδικασίας, όμως το αποτύπωμά του μένει βαθύ. Ένας άνθρωπος που αγωνίστηκε με πάθος, καθαρή ψυχή και χωρίς φόβο να δείξει την ευαισθησία του -κάτι σπάνιο σε έναν χώρο που έχει ξεχάσει τι σημαίνει συναίσθημα.
Γιατί, τελικά, η ήττα δεν είναι πάντα ήττα. Μερικές φορές είναι απλώς η απόδειξη ότι κάποιος επέλεξε να μείνει πιστός στις αρχές και τις αξίες τους. Να μείνει άνθρωπος.
