Με την ευχέρεια και το κύρος που προσδίδουν 37 χρόνια κοινοβουλευτικής εμπειρίας και την πολιτική ελευθερία που απολαμβάνει μια βουλευτής με αυτά τα χαρακτηριστικά στοιχεία, η Ντόρα Μπακογιάννη έκανε στις αρχές της εβδομάδας μια παρέμβαση σημαντική, και πάντως όχι πρωτάκουστη.
Είπε, μεταξύ άλλων, μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ (22/9): «Μετά από οκτώ χρόνια (εννοούσε διακυβέρνησης της ΝΔ) υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κουράσει, όμως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει εναλλακτική». Μίλησε δε στη συνέχεια πιο συγκεκριμένα και σημείωσε: «Βλέπω αλαζονεία σε υπουργούς του Μητσοτάκη και θα έλεγα να ξεκαβαλικέψουν. Εχουμε και τέτοια φαινόμενα και θα πρέπει να κοπούν άμεσα».
Είπε κάτι που βλέπουν πολλοί – και σίγουρα όχι τυχαία.
Για όσους πάντως μπορεί να αναρωτιούνταν ποιους εννοούσε, την απάντηση φρόντισε να δώσει ο κοινοβουλευτικά και πολιτικά κατά πολύ νεότερος υπουργός Υγείας, Αδωνις Γεωργιάδης, ως μη όφειλε μάλλον, αφού έβαλε τον εαυτό του στο κέντρο του κάδρου.
«Τη συμπαθώ πολύ και την εκτιμώ την κυρία Μπακογιάννη, αλλά δεν βλέπω αυτό που είπε. Δεν νομίζω ότι κάποιος έχει καβαλήσει το καλάμι», είπε ο κ. Γεωργιάδης σε τηλεοπτική εκπομπή του Action 24, επαληθεύοντας την παροιμία «όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται».
Ξεπερνώντας τον εαυτό του τις τελευταίες ημέρες, ο υπουργός Υγείας παρουσιάζεται καθημερινά σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις με αφορμή τη σκοτεινή υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη και τα όσα συνέβησαν και συνέβαιναν στον μοιραίο χώρο των παράνομων θεραπειών στο Κολωνάκι.
Το θέμα είναι ότι τις περισσότερες φορές δεν μιλάει ως υπουργός Υγείας. Ως τέτοιος θα μπορούσε και θα όφειλε να περιορίζεται στα προφανή, έστω και προσχηματικά. Οτι το σύστημα θέλει διορθώσεις και οτιδήποτε άλλο τετριμμένο και ενδεχομένως αναμενόμενο.
Αλλωστε ο ίδιος παρέστη στην κηδεία του Μαζωνάκη για να δηλώσει ότι το σύστημα δεν προστάτευσε τον εκλιπόντα και να ζητήσει συγγνώμη.
Υστερα τέθηκε όμως το ζήτημα των ευθυνών του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και του Γιώργου Πατούλη, ως προέδρου του, για τους πλημμελείς ή ανύπαρκτους ελέγχους στο συγκεκριμένο «ιατρείο».
Από τη στιγμή εκείνη και έπειτα ο κ. Γεωργιάδης έπαψε να μιλάει ως υπουργός Υγείας και άρχισε να μιλάει ως φίλος του Πατούλη.
Δήλωνε ότι είναι φίλος του και έχει μάθει να στηρίζει τους φίλους του, υπερασπιζόταν τον ιατρικό τουρισμό και –το χειρότερο– ανακοίνωνε προσωπικές του διαπιστώσεις, εν είδει γνωματεύσεων, λέγοντας ότι οι έλεγχοι είχαν γίνει αλλά δεν βρήκαν τίποτε.
Ολα αυτά «τρακάρουν» μεταξύ τους με πολλούς τρόπους.
Πώς γνωρίζει ο υπουργός Υγείας τι βρήκαν και τι δεν βρήκαν οι έλεγχοι; Και, πάντως, η αυταπόδεικτη πραγματικότητα είναι ότι το γεγονός ότι δεν βρέθηκε τίποτα σημαίνει ότι οι έλεγχοι δεν έγιναν σωστά.
Το πρόβλημα είναι ότι με αυτή του την παρουσία ο υπουργός Υγείας καθιστά, ως μη όφειλε, την ίδια την κυβέρνηση μέρος της υπόθεσης. Και, εν τέλει, έτσι αντιφάσκει με εκκωφαντικό τρόπο με τη συγγνώμη που ζήτησε επειδή το σύστημα δεν κατάφερε να προστατεύσει τον Γιώργο Μαζωνάκη. Τότε γιατί υπερασπίζεται το σύστημα, τον ΙΣΑ και τον Πατούλη;
Τα αντιλαμβάνονται αυτά στο Μαξίμου; Κατανοούν ότι αυτή η συμπεριφορά του υπουργού Υγείας τούς κάνει ζημιά; Πρέπει να πει κάτι παραπάνω η Ντόρα; Δεν αρκούν αυτά που είπε για το «ξεκαβαλίκεμα»;
Ισως όμως θα πρέπει να δουν και κάτι ακόμη: ότι είναι σε εξέλιξη (ή τουλάχιστον έχει διαταχθεί) εισαγγελική έρευνα για τις ευθύνες του Ιατρικού Συλλόγου. Μήπως υπάρχει ενδεχόμενο να κληθεί ως μάρτυς και ο υπουργός Υγείας, αφού γνωρίζει τόσα πολλά για τους ελέγχους που (δεν) έγιναν στο μοιραίο «ιατρείο»;
Πώς θα αισθανθούν στο Μαξίμου σε μια τέτοια περίπτωση;
Πηγή: protagon.gr
