Ήταν από τις πρώτες βιντεοκασέτες που είδαμε ως παιδιά και ένα πραγματικό αριστούργημα της Disney.
«Οι περιπέτειες του Winnie the Pooh» ήταν από τις ταινίες που μας έβαζαν οι γονείς μας στα 90’s και την παρακολουθούσαμε με ηρεμία, ενώ πόσες φορές δεν ζητούσαμε να γυρίσουμε την κασέτα πίσω για να τη δούμε από την αρχή.
Είτε το πιστεύουμε, είτε όχι φέτος ο Γούινι συμπληρώνει 100 χρόνια ύπαρξης και πολλά παιδιά της δικής μας, αλλά και της προηγούμενης γενιάς ανατρέχουν στις περιπέτειες του γλυκύτατου αρκούδου και της παρέας του.
Το πρώτο βιβλίο με τις περιπέτειες του Γουίνι κυλοφόρησε το 1926 και προς τιμήν των 100ών γενεθλίων του, το περιοδικό LIFE φιλοξενεί ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στο αγαπημένο καρτούν.
Στο Δάσος των Εκατό Στρέμματων (ή των Γαλάζιων Ονείρων), «τα προβλήματα τελικά δεν αποδεικνύονται τόσο σοβαρά. Οι πιθανές κρίσεις ποτέ δεν υλοποιούνται πραγματικά. Τίποτα δεν φαίνεται και τόσο κακό», γράφει ο Kostya Kennedy σε ένα δοκίμιο για το τεύχος.
Όμως σε άλλες ιστορίες, ακόμα και σε άλλες ιστορίες της Disney, ο Kennedy γράφει ότι «ένας απόν γονιός, μια κακιά μητριά, η φτώχεια, η αδικία, η καταδίωξη» διαπερνούν τη διήγηση.
Ίσως λοιπόν αυτός να είναι ο λόγος που πάντα φαινόταν τόσο ανακουφιστικό να μπαίνεις στον κόσμο του Γουίνι. Τότε, όπως και τώρα, έμοιαζε να είναι ένας από τους ελάχιστους κόσμους παραμυθιών που είναι πραγματικά φιλικοί προς τα παιδιά.
Tο ειδικό τεύχος του LIFE
Το ειδικό τεύχος του LIFE για τον Γουίνι και τους φίλους του, τον Tigger, τον Piglet, την Kanga και την υπόλοιπη παρέα είναι μια συλλεκτική έκδοση του περιοδικού, αλλά και μια ευχάριστη υπενθύμιση ότι οι περιπέτειες του Winnie-the-Pooh είναι κλασικές για κάποιο λόγο. Το θαύμα και η χαρά της παιδικής ηλικίας παραμένουν ολοζώντανα μέσα στις σελίδες και στην οθόνη.
Για όσους γνωρίζουν τον Γουίνι μόνο μέσα από την εκδοχή της Disney, το ειδικό τεύχος εξερευνά τους πραγματικούς ανθρώπους που ενέπνευσαν τον δημιουργό του, A.A. Milne, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του γιου του, που λεγόταν επίσης Christopher Robin.
Το τεύχος περιλαμβάνει επίσης έναν εικονογραφημένο οδηγό των χαρακτήρων, μια αντανάκλαση της απλής αλλά συγκινητικής φιλοσοφίας του Που, καθώς και έναν οδηγό για τη μετάβασή του από σχέδιο στο χέρι σε αστέρι της μεγάλης οθόνης.
Γιατί ο Γουίνι θα είναι πάντα ένας αγαπημένος παιδικός ήρωας
Το 1997, η Disney κυκλοφόρησε το Pooh’s Grand Adventure: The Search for Christopher Robin. Ο Christopher Robin πρέπει να αποδεχτεί το γεγονός ότι θα περνά λιγότερο χρόνο στο Δάσος των Εκατό Στρέμματων, γιατί ξεκινά το σχολείο.
Αν τώρα έχετε ένα παιδί προσπαθήστε να κρατήσετε την παιδικότητά του όσο περισσότερο γίνεται. Κι όσοι έχουμε μεγαλώσει με τον Γουίνι λαχταράμε να σκαρφαλώνουμε στα δέντρα, ονειρευόμαστε να ζούμε μέσα σττη ζεστή μικρή φωλιά του, σκαρφαλωμένη μέσα σε ένα δέντρο με το παράθυρο σκεπασμένο από χορτάρι και τα άδεια βάζα με μέλι να έχουν γίνει βάζα για ροζ λουλούδια.
Μπορούμε να πούμε στα παιδιά μας, όταν μεγαλώσουν, ότι ναι η παιδική ηλικία κάποτε τελειώνει, αλλά η επιστροφή στο Δάσος των Γαλάζιων Ονείρων μπορεί να γίνει εφικτή
Το ότι μεγάλωσες δεν σημαίνει πως έπαψες να χρειάζεσαι παρηγοριά, ή πως δεν έχεις πια ανάγκη να θυμάσαι ότι: «Είσαι πιο γενναίος/α απ’ όσο πιστεύεις, πιο δυνατός/ή απ’ όσο φαίνεσαι, και πιο έξυπνο;/η απ’ όσο νομίζεις.»
Σε μία από τις πρώτες εικονογραφήσεις του Christopher Robin και του Pooh από το πρώτο βιβλίο του Milne, το αγόρι έχει το χαρακτηριστικό του κούρεμα “καπελάκι”, αλλά ο Γουίνι δεν φορά ακόμη το κόκκινο μπλουζάκι που έχει γίνει τόσο γνώριμο στα παιδιά τα τελευταία 100 χρόνια. Οι δυο τους κάθονται πλάτη με πλάτη, στηριζόμενοι ο ένας στον άλλον.
Πλέον ο Winnie-the-Pooh έχει δικό του επίσημο λογαριασμό στο Instagram, αλλά εκείνη η εικόνα από την πρώτη ιστορία θα μείνει για πάντα.
Για όλους εμάς που αγαπήσαμε τον Που μεγαλώνοντας, υπάρχει ακόμη μέσα μας κάποια εκδοχή εκείνου του Christopher Robin, που νοσταλγεί τη θαλπωρή του Δάσους των Εκατό Στρέμματων και που μερικές φορές ακόμα μπερδεύει το “honey” με “h-u-n-n-y.”
